Schroeder van der Kolk, J.L.C. — Ziel en ligchaam in hunne onderlinge verhouding geschetst, in seven verhandelingen.
Utrecht, C. van der Post Jr., 1864, 1e druk, VIII,248 pag., blindgestempeld en verguld bruin linnen door J.G. Hessing, Boekbinder te Amsterdam (met bindersetiketje). = Fraai exemplaar van dit zeldzame werk. Met oudtijds handgeschreven inhoudsopgave tegenover de titel en uitvoerige kanttekening/ aanvulling op het werk in handschrift op laatste onbedrukte pagina's. Postuum verschenen bundeling van artikelen en redes van Schroeder van der Kolk (1797-1862). Schroeder van der Kolk probeert een middenweg te vinden tussen een zuiver materialistische verklaring van de mens en een puur religieus/metafysische benadering. Hij stelt dat lichaam en ziel nauw met elkaar verbonden zijn, maar niet tot hetzelfde kunnen worden gereduceerd. Hij veronderstelt daarbij een afzonderlijke levens- of zenuwkracht die de wisselwerking tussen lichaam en ziel mogelijk maakt. De ziel is volgens hem niet simpelweg een product van de hersenen. Schroeder van der Kolk was niet alleen filosoof of theoreticus: hij was een vooraanstaand arts, fysioloog en psychiater. Hij wordt bovendien beschouwd als een van de grondleggers van de moderne psychiatrie in Nederland. Het werk laat zien hoe iemand die vanuit anatomie, fysiologie en klinische observatie werkte, probeerde te verklaren hoe lichamelijke processen en psychische verschijnselen zich tot elkaar verhouden.