SWAANENBURG, W.v. — Parnas, of de zang-godinnen van een schilder. (MET het vervolg: Gedigten op W.v. Swanenburgs Parnas, die by het werk hooren, dog van buiten 's lands te laat gekomen zyn; nevens een verzameling van gedigten voor en tegen het genoemde werk [..]).
Amsterdam, H. Bosch, 1724. 4to. [xxviii],255,(1)-[16] pp. Met titelvignet en frontispice. Later gekartonneerd. (band wat verkleurd; papier niet bijgesneden; een enkel vlekje; laatste paar pp. wat gerafeld in ondermarge; laatste katernen (zeer) watervlekkig in ondermarge) ¶ "O schantvlek van Parnas! Die de ondeugt teer bemint, / Wat porde uw godloos brein, dus logens te verdichten? / Wat noopte u Swaanenburg, met gruw'len te betichten, / Waar van hy zuiver is? Zyt gy dan heel ontzint?" (vurig pro-Parnas-gedicht door Hubert van Vryhoff) ¶ Het gaat er heftig aan toe in Gedigten op Parnas. Willem van Swaanenburg (1679-1727) is "de orkaan die door de achttiende eeuw woedt" (Een hel vol weelde, Hanou et. al.) Rond zijn veertigste begint zijn schrijverscarriere die hem tot een van de controversieelste figuren uit zijn tijd maakt. Hij geeft aan aantal satyrische tijdschriften uit en in juni 1724 verschijnt de Parnas, die zowel filosofische en religieuze gedichten als gelegenheidsgedichten bevat.