CAESAR, — Oorlog in Gallië. Vertaald door Vincent Hunink.
Atheneum-Polak & Van Gennep, Amsterdam, 1997. 276p. Original black cloth with dust wrappers and pictorial belly slip. Spine gilt titled. Title to spine dust wrappers bit fading. 'Ik zou eerlijk gezegd niet zo gauw een saaier, een eentoniger en in veel opzichten 'brallender' boek kunnen bedenken dan 'De bello gallico' (...). Zonder de tussenkomst van Asterix en Obelix, die ons tenminste ook de vijanden van Caesar laten meemaken (...) zouden de wederwaardigheden van de Romeinse legioenen volgens de lezing van hun bevelhebberzo dood als een pier zijn gebleven. Met die ene aantekening waarop ook Hunink de aandacht vestigt: 'Gevochten wordt er ontegenzeglijk volop in dit werk. Maar voor wie goed leest is het allesbehalve saai: Caesar heeft zijn notities over de oorlog in Gallië zorgvuldig gestileerd en er speciale bedoelingen mee gehad. Om dat laatste - de speciale bedoelingen - gaat het nauurlijk, en dat betekent dat je er met goed lezen niet bent, want van belang is vaak minder wat er staat, dan wat er niet staat, en dikwijls minder wat de schrijver beweert dan wat hij met zijn beweringen in Rome teweeg wil brengen. 'Caesar,' schrijft Hunink, 'laat alles weg wat zou kunnen verwijzen naar zijn politieke of economische beweegredenen, of naar strikt persoonlijke motieven als ambitie en wraakzucht. Al zijn acties worden voorgesteld als militair strikt noodzakelijk, en als nodig ter verdediging van legitieme Romeinse belangen. Dat hij ook welbewust aanleidingen zocht om vreedzame stammen aan te vallen, soms gruwelijke slachtingen aanrichtte en zijn troepen buitensporig verrijkte, kunnen we hooguit tussen de regels door lezen. Onwelkome details worden verzwegen of uitgesteld, misstanden goedgepraat, pijnlijke nederlagen versezeld in vage, formele taal.' Pas als je dat weet (...) lees je Caesar met een toegevoegd zintuig waarmee je hem kunt ontmaskeren als een volleerd en in veel opzichten hoogst modern manipulator. ' Oorlog in Gallië,' schrijft Hunink, 'is geen geschiedschrijving maar pure propaganda.' (JAN BLOKKER in De Volkskrant, 30.08.1997).