Hilarová / Diekmann — Zeldzaam - Ik heb geen naam

Leopold, Slappe kaft, 1981; 3e druk, 159 blz., gelezen, kastsporen langs kaftranden, leesvouw in de rug, Samenvatting Ik heb geen naam vertelt het aangrijpende verhaal van Dagmar Hilarová, een vijftienjarig half-Joods meisje uit Praag dat in 1944 wordt gedeporteerd naar concentratiekamp Theresienstadt. In het kamp wordt ze geconfronteerd met honger, dwangarbeid en de constante dreiging van deportatie. Ondanks de ontmenselijking weet Dagmar te overleven dankzij haar innerlijke kracht, haar poëzie en de steun van familie en vrienden. Vooral de liefde voor de jonge Jirí biedt haar een sprankje hoop en menselijkheid te midden van de verschrikkingen. Het boek, gebaseerd op Dagmars eigen ervaringen en deels op haar dagboek, is niet alleen een indringend oorlogsverhaal, maar ook een coming-of-age over veerkracht, liefde en het zoeken naar identiteit onder extreme omstandigheden. Na de bevrijding wordt Dagmar geconfronteerd met de gevolgen van alles wat ze heeft meegemaakt. Uiteindelijk kiest ze voor Jirí, met wie ze een gedeeld verleden heeft, als een symbool van overleven én herinnering. Het verhaal laat zien hoe kunst en liefde het verschil kunnen maken tussen opgeven en overleven.