Uyl, Bob den — Het graf van Bach. Een oorlogsnovelle

Heiloo Reservaat 2007 56 pp 1e druk Hij zelf was uiteindelijk terechtgekomen bij de de muur die hem door alles heen zou helpen. Helemaal ingebouwd had hij zich, en in de ogenblikken dat het lichtflitsen en gerommel naar zijn idee wat afnamen, rende hij zijn hol uit om zo snel mogelijk allerlei naar zijn mening beschermend materiaal op de stapel in de hoek te werpen, waarna hij er weer met de snelheid van een geschrokken rat onder kroop. In de schuilplaats was het volkomen donker. Met zijn vingers kon hij aan twee zijden de betonnen muren voelen, met een rechte hoek in het midden. De derde, schuine, zijde werd gevormd door de door hemzelf bijeengebrachte materialen. Eerst was er bovenin nog een opening geweest, maar door de trillende grond werd alles langzamerhand naar de muur toegewerkt, zodat hij ten slotte niet meer ruimte over had dan de loden kist, waarin hij met gevouwen benen nog net kon zitten.' NIEUW exemplaar, -- GESIGNEERD -- (door Nico Keuning, Biograaf van Bob den Uyl)